Ο Χαλίλ Γκιμπράν εκδίδει το βιβλίο «Ο Προφήτης» το 1923 χωρίς ποτέ να σταματήσει η κυκλοφορία του. Στο έργο με πρωταγωνιστή τον προφήτη αλ Μουσταφά, στην μακρινή πόλη της Ορφαλεζίας, μπορεί κανείς να ανακαλύψει μία όαση φιλοσοφικών συζητήσεων που αναπτύχθηκαν ανάμεσα στον προφήτη και στο πλήθος ανθρώπων που τον σταμάτησαν κατά την άφιξή του. Ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να συλλογιστεί ενεργά διαβάζοντας για τα θεμελιώδη υπαρξιακά ζητήματα μέσα από μια πνευματική και συνάμα ιδιαίτερη προσέγγιση. Μερικά από τα θέματα που συζητούνται είναι: αγάπη, ο γάμος, τα παιδιά, το μοίρασμα με τους άλλους ανθρώπους, το φαγητό – ποτό, η εργασία, η χαρά και η λύπη, το έγκλημα και η τιμωρία, η ελευθερία, η λογική και το πάθος, ο πόνος, η αυτογνωσία, η διδαχή, η φιλία, ο χρόνος, το καλό – κακό, η προσευχή, η ευχαρίστηση, η ομορφιά, η θρησκεία και ο θάνατος.
Ένα ευανάγνωστο βιβλίο για όλες τις ώρες που προβληματίζει και ταυτόχρονα «γαληνεύει». Ένα μικρό – σε μέγεθος- διήγημα με «μεγάλο» περιεχόμενο.
Ο δρόμος της Αυτοεξάρτησης.
«Το να δέχεσαι βοήθεια δεν είναι το ίδιο με το να εξαρτάσαι από τους άλλους», «η προσωπική μου ιστορία μπορεί να καθορίζει την επιλογή μου, ωστόσο δεν μου αφαιρεί τη δυνατότητα να επιλέγω». Ο δρόμος της Αυτοεξάρτησης αποτελεί το πρώτο βιβλίο από τη σειρά «Φύλλα πορείας» του Χόρχε Μπουκάι και μοιράζει απλόχερα αφορμές για να κάτσει κανείς να σκεφτεί.
Χωρίς να κουνάει το δάχτυλο και δίχως θεωρητικές αναλύσεις εξετάζει τη ζωή, τις σχέσεις, τις στάσεις και την συμπεριφορά μας καταθέτοντας την προσωπική του άποψη που διαμορφώθηκε μετά από πολύχρονη θεραπευτική και στοχαστική δράση. Μέσα σε μία πρόταση μπορεί κανείς να ανακαλύψει το νόημα αυτού του βιβλίου: «αυτός ο ενήλικος, και όχι κάποιος άλλος, είναι που θα αναλάβει το μικρό παιδί που έχω μέσα μου. Αυτό είναι αυτοεξάρτηση».
Απλή γλώσσα, μικρές ιστορίες για να σκεφτούμε, σχόλια που μας «κλείνουν το μάτι» είναι ό,τι χρειαζόμαστε για να ξεφύγουμε από το ‘’safe-place’’ που μας δημιουργεί η εξάρτηση από τους άλλους.
Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγστον
Ένας γλάρος που γεννήθηκε στην αγέλη… ένας γλάρος που αποφάσισε να ξεχωρίσει και κατάφερε να εμπνεύσει πολλούς ανθρώπους όλα αυτά τα χρόνια. Ο συγγραφέας αφιερώνει το βιβλίο «στον πραγματικό Γλάρο Ιωνάθαν που ζει μέσα μας».
Ο Richard Bach εμπνέεται από τους γλάρους που συναντά σε μια προκυμαία και μας παρουσιάζει το Γλάρο Ιωνάθαν, ένα best seller που μετρά πάνω από
60.000.000 αντίτυπα. Ο Γλάρος Ιωνάθαν είναι ένα πουλί που αναζητεί την ευγένεια, τη δημιουργία και με ποιον τρόπο θα καταφέρει τελικά να «πετάξει». Το πέταγμα εδώ έχει μεταφορική σημασία αφού ο πρωταγωνιστής αναζητά το βαθύτερο νόημα της ζωής: «Γι’ αυτούς δεν έχει νόημα το πέταγμα, αλλά το φαγητό. Όμως για τούτον εδώ το γλάρο, μετρούσε πολύ περισσότερο η χαρά παρά το να πετάς».
Στην καινούρια έκδοση παρουσιάζεται το τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο που ο συγγραφέας απέφευγε όλα τα χρόνια να συμπεριλάβει, μια προσωπική κατάθεση του ίδιου το συγγραφέα πώς κατάφερε να εκδώσει τελικά το Γλάρο ακόμη και αν «εξορίστηκε από το ίδιο του το σμήνος».
Εικονογραφημένο με ασπρόμαυρα πουλιά που «ταξιδεύουν», ρομαντικό και πνευματικό χαρακτήρα, αξίζει μια γωνιά στο ράφι της βιβλιοθήκης μας.



